Grenzen verkennen

Het is alweer even geleden dat ik een blog heb geschreven, mijn excuses daar voor. Ik heb het de laatste tijd best wel druk, ook al klinkt dat gek voor iemand die niet zo heel veel kan. Inmiddels ben ik begonnen met re-integreren op het werk en ondertussen nog even naar therapie en naar het ziekenhuis. Op de dagen dat ik geen afspraken heb staan, neem ik dan ook mijn rust. De afgelopen tijd staat het dan ook in het teken van opnieuw de grenzen verkennen.

De afgelopen vier jaar ben ik eigenlijk altijd maar doorgegaan, dat was mijn strategie. Hierdoor ben ik dus ook wel een aantal keren flink over mijn grenzen gegaan. Met als gevolg dat mijn lichaam het niet meer aankon en ik uitgeput raakte. Wat o zo vertrouwd was, het blijven doorgaan, lukte niet meer. En nu ik weer langzaam aan het opkrabbelen ben, moet ik voorkomen dat ik in mijn oude gedrag terug val. Ik ben nu aan het leren waar mijn grenzen liggen en hoe ik goed naar mijn lichaam moet luisteren. Hierbij krijg ik gelukkig wel hulp van mijn therapeute.

Van de week heb ik het er goed over gehad met haar en hebben wij het helemaal uitgeplozen waar mijn valkuilen liggen en hoe ik er voor kan zorgen dat ik daar niet in val. En ik moet bekennen dit was echt een eye-opener voor mij. Ik wist wel van mijzelf waar de valkuilen lagen, maar dat het zo’n impact kan hebben en het daardoor eigenlijk giga belemmerd, daar schrok ik wel van. Mijn taak is nu dan ook dat ik mijn grenzen ga bewaken. Maar hoe doe ik dat?

Tsja dat vind ik zelf ook nog wel een lastige. Waar ik mij nu op concentreer is wat voor signalen mij lichaam aangeeft wanneer ik iets doe. Het kunstje is dus dat ik op tijd moet stoppen met datgene waar ik mee bezig ben om te voorkomen dat ik over mijn grens ga en dat ik dus extra moe word. En verrekt, wat is dat lastig! Ene keer gaat het beter dan de andere keer. Het is een kwestie van oefenen en dat gaat gepaard met vallen en opstaan. Je bent niet zomaar af van je oude gewoonte. Dat heeft tijd nodig.

Blijven doorgaan is dus een valkuil van mij, maar ook te betrokken zijn is een valkuil. Ik hou graag de touwtjes in eigen handen, ik kan moeilijk loslaten en ik hou graag zelf de controle. Betrokken zijn is een mooie kwaliteit, maar zet het woordje “te” er voor en het is een giga valkuil. En dit speelt een rol op zowel het werk en in mijn privé leven. En waar de kern ligt dat ik graag zelf de controle wil hebben, heeft denk ik te maken met de crohn. Want daar heb ik geen controle op. Het komt en het gaat wanneer het er zin in heeft. Natuurlijk heb ik er wel enigszins invloed op, maar ik heb er geen controle op.

Maar deze dingen geven mij wel stress en zorgen ervoor dat ik over mijn grenzen ga. Dat zijn nou net twee dingen die ik niet kan gebruiken. Vooral stress speelt een grote factor bij een opvlamming van de ziekte van crohn. En dat wil ik voorkomen natuurlijk. Dus ik ben er keihard mee bezig om te leren dat ik niet over mijn grenzen ga. En dat gaat niet altijd makkelijk. En nu ik dit schrijf, geeft mijn lichaam signalen aan dat er wat speelt. Ik heb een grote koortslip die ik niet goed onder controle krijg, ik ben best verkouden en heb wat keelpijn en ik ben flink moe. Zijn dit signalen dat ik te ver ben gegaan, of ligt het gewoon aan mijn weerstand die onderdrukt wordt door mijn medicijnen?? Tijd zal het leren….

Om af te sluiten wil ik graag met jullie mijn nieuwe doel delen, die tot stand is gekomen tijdens de afgelopen therapie sessie.

Ik blijf betrokken en ik laat los als dat voor mij nodig is, daardoor kan ik meer genieten, voel ik mij rustig en heb ik meer energie en aandacht voor de dingen die ook belangrijk zijn voor mij.

Hoi, welkom op Crohn&ik. Ik ben Lisa en ik heb sinds 2013 de ziekte van Crohn. Schrijven is de laatste jaren een passie geworden en dat doe ik graag over alles wat ik mee maak en wat te maken heeft met chronisch ziek zijn. Regelmatig neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Liefs, Lisa

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

2 reacties

  1. Zo herkenbaar ! De grens is zo moeilijk in te schatten ! En ja ik krijg ook keelpijn , snotterig, griep dingetjes en dan moet ik op de rem ! ,,Controle ,, ik heb het zo graag maar moet het loslaten ! Het blijft een mentaal en lichamelijk gevecht !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge