Hoe overleef ik…een coloscopie

Inmiddels ben ik de tel kwijt hoe vaak ik een coloscopie heb gehad, maar ik denk nu ongeveer zo’n vijftien keer. Dit onderzoek vergt de nodige voorbereidingen met een speciaal dieet en laxeren. En dan heb je het onderzoek zelf nog en wat gebeurt er daarna. Ik wil jullie graag vertellen hoe ik elke keer weer een coloscopie overleef

Wat is een coloscopie

Een coloscopie is een kijkonderzoek van de dikke darm. Met een endoscoop, een flexibele slang met een camera op het uiteinde, kan de arts de binnenwand van de endeldarm, dikke darm en het laatste deel van de dunne darm zien. Met dit onderzoek kan de arts dus precies welk gedeelte er ontstoken is en hoe heftig de ontstekingen zijn.

foto is van www.thuisarts.nl

Dieet

Zoals ik al eerder zei, zijn er voor dit onderzoek een aantal voorbereidingen nodig. Dit kan wel per ziekenhuis verschillen trouwens hoe de voorbereidingen zijn. Ik vertel dan nu ook alleen hoe de voorbereidingen van mijn ziekenhuis zijn. Ik moet twee dagen voor het onderzoek al rekening houden met wat ik eet en volg ik een vezelarm en licht verteerbaar dieet. Dat houdt in dat ik geen volkoren producten mag eten, geen vet eten en vele groenten met vezels staan ook op de verboden lijst. Daarnaast moet ik ook opletten met zaden en pitten, want die mogen ook niet. Je mag wel zuivel producten, mager vlees, kip en vis, aardappelen, wit brood, pasta en rijst. En qua groente mag gaar gekookte bloemkool, roosjes van de broccoli en wortelen.

Laxeren

Bij de voorbereidingen hoort helaas ook laxeren bij. Er zijn verschillende soorten laxeermiddelen en elk ziekenhuis gebruikt ook weer zijn eigen soort. Bij mij wordt er standaard gebruik gemaakt van twee liter Moviprep. Ik heb in het verleden ook wel eens Picoprep gehad, daar hoef je maar twee glazen van het laxeermiddel te drinken. Maar daar werd ik niet goed schoon mee. Zodoende krijg ik voor elke coloscopie dus twee liter Moviprep. De dag voor het onderzoek mag ik vanaf 16.00 uur niks meer eten en alleen maar helder vloeistoffen nemen. Om 19.00 moet ik dan mijn eerste liter Moviprep drinken. Daarnaast moet je ook nog eens zo’n 1 á 1,5 liter helder vloeistof er bij drinken. Voor de kenners onder ons is het wel bekend dat Moviprep nou niet bepaald lekker is en ik wil dan ook graag delen hoe ik dat heerlijke vieze spul weg krijg.

Tips om het laxeermiddel weg te krijgen

Ik zorg er voor dat ik van te voren al het laxeermiddel klaar maak, zodat ik het in de koelkast kan zetten. Als het koud is, drinkt het makkelijker weg vind ik. Daarnaast zorg ik er voor dat ik nog wat anders te drinken heb en dat zet ik ook al klaar in de koelkast. Om 19.00 uur begint de strijd. Ik zorg voor twee glazen, één voor het laxeermiddel en één voor het lekkere drinken. De kauwgom ligt uiteraard ook al klaar. Ik knijp mijn neus dicht en neem grote slokken van het laxeermiddel. Ik probeer eigenlijk in één keer het glas weg te werken. Daarna neem ik een slok van het lekkere drinken om de ergste vieze smaak weg te spoelen. Dan neem ik gauw twee kauwgom in en kan ik weer veilig mijn neus loslaten. En dit blijf ik dan herhalen totdat het laxeermiddel op is. En daarna kan ik mij gaan settelen op de wc, die details bespaar ik jullie haha. Op de dag van het onderzoek zelf moet ik vroeg in de ochtend de tweede liter laxeermiddel wegwerken. Daarna nog even flink naar de wc en dan ben ik eigenlijk meestal wel schoon van binnen. Op naar het ziekenhuis.

Het onderzoek zelf

Voor het onderzoek krijg ik een infuus geplaatst. Dit omdat ik het onderzoek krijg met propofol. Dit is een narcosemiddel wat er voor zorgt dat ik niks mee krijg van het onderzoek zelf. De eerste keren kreeg ik nog een normaal roesje. Maar helaas reageer ik daar niet op, blijf ik dus wakker en ervaar ik dan heel veel pijn tijdens zo’n onderzoek. Daardoor is er besloten om het bij mij standaard met propofol te doen om het voor mij zo aangenaam mogelijk te houden. Door de propofol val ik in een lichte slaap en krijg ik het onderzoek zelf niet meer mee. Ik word pas wakker als het onderzoek weer afgelopen is. Dit ervaar ik in ieder geval als zeer prettig en mag van mij zo ook altijd blijven.

Na het onderzoek

Na het onderzoek word ik naar de uitslaapkamer gebracht om bij te komen van het onderzoek. Meestal ben ik al weer snel wakker en krijg ik wat te drinken en mag ik wat lichts eten zoals een beschuitje. Na een uur mag ik de uitslaapkamer verlaten en krijg ik een gesprek met de arts die het onderzoek heeft gedaan. Tijdens dit gesprek worden de eerste bevindingen besproken en wordt er een vervolgafspraak bij mijn eigen arts gemaakt. Daarna mag ik lekker naar huis, ik mag niet zelf autorijden vanwege de narcose. En thuis is het vooral lekker rustig aan doen. Ik ben altijd nog wel een beetje suffig en ik heb ook altijd wel last van extra krampen. Er is toch gerommeld in de buik, dus dat merk ik dan wel. Soms heb ik ook nog wat bloedverlies, maar dat is wel normaal omdat er 9 van de 10 keer ook biopten worden genomen uit de darmen. Allemaal dingen waar ik mij geen zorgen om hoef te maken en die er gewoon bij horen.

 

Hoi, welkom op Crohn&ik. Ik ben Lisa en ik heb sinds 2013 de ziekte van Crohn. Schrijven is de laatste jaren een passie geworden en dat doe ik graag over alles wat ik mee maak en wat te maken heeft met chronisch ziek zijn. Regelmatig neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Liefs, Lisa

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

2 reacties

  1. Dan verloopt het onderzoek bij jou toch weer anders dan bij mij. Ook de voorbereiding was bij mij deels anders en moest ik veel langer aan een vezelarm dieet. Op de lijst met producten die ik wel mocht stond alleen aardappelpuree met water gemaakt en gekookte wortels. Dus daar bestond dan 4 dagen mijn eten uit. Echt verschrikkelijk en niet lekker als je enkel dit mag eten. Ik weet niet meer precies welke laceermiddelen ik kreeg, in iedergeval tabletten en drinken, alleen de smaak van dat spul vergeet ik nooit meer. Na iedere slok kreeg ik braakneigingen en meer dan 200ml kreeg ik niet naar binnen. Nee nooit meer zo’n onderzoek voor mij, ze kunnen hoog en laag springen maar dit kan ik gewoon niet. Wel apart dat het in ieder ziekenhuis anders is!
    Super knap van je dat je dit al zo vaak hebt gedaan. Heb echt bewondering voor je en heel veel respect!

    1. Dank je wel!
      Ja dat blijft mij ook steeds verbazen hoe verschillend elk ziekenhuis te werk gaat! Je zou toch zeggen dat zo’n voorbereiding overal hetzelfde is.
      Het laxeermiddel vind ik ook echt het ergste onderdeel van de voorbereidingen, vooral die 2e liter zo vroeg in de ochtend.
      Hopelijk hoef jij geen coloscopie meer, ik weet dat ik over een half jaar weer moet om te kijken of de medicijnen voldoende aan slaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge