Ik zit in de knoop en ik kom er niet meer uit

Ik ga meteen met mijn billen bloot, ik zit psychisch in de knoop en ik heb hulp nodig. Op vakantie ben ik daar achter gekomen. De laatste tijd voelde ik mij thuis heel erg somber. De muren kwamen op mij af en ik wou alleen maar vluchten. Als ik maar niet thuis hoef te zijn. Alleen dat is gewoon niet haalbaar, ik moet mij weer op mijn gemak voelen thuis.

Ik zit in de knoop

Confrontatie

Thuis associeer ik tegenwoordig met ziek zijn. Elke dag weer de confrontatie met wat ik niet kan en hoe slecht ik mij voel. Mijn wereldje wat steeds kleiner wordt, omdat afspreken lastig gaat als je zo ziek bent. De enige uitjes die ik had waren naar het ziekenhuis, dat zijn nou geen leuke uitjes natuurlijk. Ik werd steeds meer somber en verdrietiger, niks was meer leuk. Door die negatieve sleur had ik ook gewoon op een gegeven moment geen zin meer om wat te ondernemen. Het liefst bleef ik in bed liggen onder mijn deken in de hoop dat de dag weer snel voorbij ging.

Op de vlucht

Toen mijn ouders voor twee weken naar een camping gingen in Zeeland, leek het mij verstandig om daar paar dagen naar toe te gaan. Even weg van thuis en even weg van alle ellende. En dat heeft echt mij goed gedaan. In een andere omgeving, vlakbij het strand, mentaal ging het stukken beter met mij. We gingen zelfs wat dingen ondernemen. Natuurlijk merkte ik dat lichamelijk wel, en was ik ook moe als we wat hadden gedaan. Maar het gaf een voldaan gevoel. Ik had gehoopt dat ik dat gevoel kan vast houden als ik weer thuis zou zijn. Helaas bleek dat niet het geval.

Toen ik thuis kwam, had ik meteen weer een hele dag in het ziekenhuis. Eerst een infuus, daarna een afspraak bij de mdl-arts. Meteen weer die volle confrontatie met het ziek zijn. Helaas had de arts ook geen goed nieuws en moest ik met de prednison weer omhoog, de ontstekingswaarden in zowel bloed als ontlasting blijven veel te hoog. Pats boem, alle goede gevoelens van Zeeland waren in één klap weer weg. Gelukkig had ik nog de vakantie naar Kroatië in het vooruitzicht en ging de focus daar op. Maar paar dagen thuis volhouden en ik kon weer gaan vluchten. Dat moest ik wel overleven, maar jeetje het voelde echt aan als overleven. Dat dagen zo lang kunnen duren.

Ik zit echt in de knoop

De eerste week in Kroatië was echt heerlijk, dingen ondernemen, maar ook goed mijn rust kunnen pakken. En ineens halverwege de vakantie had ik een slechte dag. Ik voelde mij somber en kreeg het benauwd bij het idee dat de vakantie er al weer voor de helft er op zat. Het idee om daarna weer naar huis te gaan en weer meteen de eerste week allerlei afspraken hebben in het ziekenhuis, maakte mij verdrietig. En toen kwam het besef dat ik hulp nodig heb. Want ik kan dit niet in mijn eentje oplossen, dit zit dieper dan ik ooit dacht. Ik kan niet eeuwig op vakantie blijven gaan, zodat ik niet meer thuis de confrontatie heb met het ziek zijn. Thuis moet weer thuis voor mij worden.

Ik heb dit jaar veel meegemaakt en dat moet allemaal een plekje gaan krijgen. De laatste maanden lag de focus vooral op lichamelijk herstel en dat gaat niet zoals gepland zoals jullie weten. En dat alles heeft een impact gehad op mijn emoties. Ik heb het telkens aan de kant geschoven, maar ik kan het nu niet meer negeren. Ook dit hoort bij chronisch ziek zijn, want dit alles gaat niet in de koude kleren zitten weet ik nu.

Hoi, welkom op Crohn&ik. Ik ben Lisa en ik heb sinds 2013 de ziekte van Crohn. Schrijven is de laatste jaren een passie geworden en dat doe ik graag over alles wat ik mee maak en wat te maken heeft met chronisch ziek zijn. Regelmatig neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Liefs, Lisa

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

6 reacties

    1. Dank je wel voor je lieve reactie! Voor jou ook heel veel sterkte in deze moeilijke tijd, er komt zoveel meer bij kijken als je chronisch ziek bent…
      Dikke knuffel

  1. Hey Lisa, vind het heel erg voor je dat je dit allemaal mee moet maken en goed en dapper tegelijk van je dat je hebt besloten om hulp om te vragen, dat is toch een hele stap. Wens je heel veel sterkte!Liefs, Deb

    Ps. ik hoop dat ik mijn comment weer kan plaatsen, het lukte steeds niet waardoor ik het even op had gegeven. Ik ga het nu weer proberen.
    Deb onlangs geplaatst…Lancôme Skin Feels GoodMy Profile

    1. Hoi Deb, dank je wel voor je berichtje! Het voelde echt even als met de billen bloot gaan, maar ik vond het ook belangrijk om dit te delen voor andere lotgenoten. En wat je zegt de eerste stap is gezet, het besluit om hulp te zoeken.
      Liefs, Lisa
      PS. Het is gelukt! Wel apart dat het niet eerder lukte!

      1. Bedankt voor je reactie, dan weet ik gelijk dat het is gelukt . Weet je nog dat ik je vertelde dat ik niet op de [reactie plaatsen] knop kun klikken? Dat is alweer een tijdje geleden.. Maar gelukkig doet ie het weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge