Poep taboe

Poep is vies en er over praten al helemaal. Ik moet eerlijk bekennen dat ik, voordat ik de ziekte van Crohn kreeg, er ook nooit over praatte. Maar nu moet ik wel, de mdl-arts vraagt er altijd naar. Ik merk nog steeds dat er een taboe heerst over poep praten. Vandaar deze blog, want poep zegt heel veel over je gezondheid.

poep taboe

Schaamte

Vroeger ging ik altijd kamperen met mijn ouders. Op de campings heb je altijd zo’n groot toiletgebouw waar iedereen zijn behoefte doet. Ik durfde nooit overdag te poepen, omdat iedereen het kon horen en ruiken. Ik ging dus altijd midden in de nacht naar de wc, want dan was de kans klein dat ik andere mensen tegen kwam. De hele dag dus mijn poep ophouden omdat ik mij er voor schaamde.

Nu is het wel anders, want door de Crohn kan ik mijn poep niet eens meer ophouden. Als ik aandrang voel, moet ik meteen naar de wc. Dus dat betekent ook als ik op pad ben. En natuurlijk poep ik liever thuis op mijn eigen wc, dat is gewoon het prettigst. Maar het komt ook voor op mijn werk, tijdens winkelen of een avondje uit. Ik kan niet meer anders. Gelukkig heb ik altijd een grote tas mee en als ik op pad ga, zorg ik dat ik een luchtverfrisser mee heb zodat ik heerlijk naar bloemetjes kan ruiken. Thuis ga ik ook niet in de stank zitten ten slotte šŸ˜‰

Over poep praten

Ik ben in de loop der jaren er wel makkelijker in geworden om er over te praten, maar in het begin vond ik het ook lastig. De eerste keer bij de mdl-arts schrok ik mij rot van alle vragen die over poep gingen. Ik moest vertellen wat voor vorm het had, welke kleur, of er bloed en/of slijm bij zat en nog veel meer van dat soort vragen. En de eerste keer kon ik geen Ć©Ć©n vraag beantwoorden, want ik keek nooit achterom in de wc. Ik kreeg dus de opdracht mee om is goed mijn poep te onderzoeken. En sindsdien kijk ik regelmatig achterom, want poep zegt zoveel meer dan wij denken. Als jullie interesse hebben om te zien hoe het met jullie poep is gesteld, heeft de MLDS een poepwijzer op hun site.

Soms moet ik wel lachen als ik mijn poepverhalen aan iemand vertel. Die gezichten die je soms krijgt zijn goud waard. Maar ik moet eerlijk bekennen, zo keek ik vroeger ook. Maar waarom heerst er zo’n taboe op poepverhalen? Iedereen poept en het is eigenlijk heel gewoon. Denk maar zo, de koning poept ook gewoon en die ruikt vast niet naar bloemetjes.

Er is tegenwoordig zelfs een nationale poepdag in april. Ik vind het goed dat er door zoiets meer aandacht wordt besteed aan poepen. En zo zijn er nog wel meer goede initiatieven.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd of jullie makkelijk over poep kunnen praten of dat je er toch een schaamte gevoel er bij hebben. Laat het mij weten!

Hoi, welkom op Crohn&ik. Ik ben Lisa en ik heb sinds 2013 de ziekte van Crohn. Schrijven is de laatste jaren een passie geworden en dat doe ik graag over alles wat ik mee maak en wat te maken heeft met chronisch ziek zijn. Regelmatig neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Liefs, Lisa

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

4 reacties

  1. Ik heb er geen probleem over om daarover te praten. Het hoort bij de mens en aan poep kan je ook veel te weten komen over je gezondheid. Maar wie kijkt er na zijn wc bezoek naar zijn poep of zijn het velletje papier daar hij/zij het mee proper maakt.

    Aum Shanthi

    1. Goed om te horen dat je er geen problemen mee hebt om over te praten! En ja het zou heel mooi zijn als meer mensen dat hebben! Vooral ook om hun eigen poep goed te controleren hoe het er uit ziet.
      Liefs, Lisa

  2. Ik herken je verhaal heel goed! Ik durf er meer over te praten dan voordat ik colitis ulcerosa had. Fijn dat je er ook meer open over bent. Best wel gek dat het taboe is terwijl iedereen het doet

    1. Dank je wel voor je reactie! En wat je zegt best wel gek dat het zo’n taboe is. Wel fijn dat je er nu ook meer over durft te praten!
      Liefs, Lisa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge