Ineens zit je zonder ziekenhuis…deel 1

Iedereen heeft het nieuws wel gehoord de afgelopen dagen, onder andere is het MC Slotervaart failliet. Mijn ziekenhuis waar ik onder behandeling ben bij meerdere specialisten. Dit nieuws kwam dan ook als een bom binnen bij mij. Nadat ik mijn gal even had gespuugd op Facebook, nam Suus van Darmkracht&Health contact met mij op. Ook zij was zeer verbaasd dat het mogelijk is dat een ziekenhuis failliet kan raken. En zo hadden we besloten om onze krachten samen te bundelen en samen een blog hierover te schrijven. Één vanuit mijn oogpunt als patiënt van het MC Slotervaart, en één vanuit haar oogpunt als chronische zieke. Hieronder kan je mijn verhaal lezen.

ineens zit je zonder ziekenhuis deel 1

Ik ben boos

Ik ben woest. Niet op het ziekenhuis, maar op de overheid en de zorgverzekeraars. Als een bank dreigt failliet te gaan, springt de overheid meteen bij want daar gaat het tenslotte om geld. Maar als een ziekenhuis dreigt failliet te gaan, springt niemand bij. Hoe is dat in godsnaam mogelijk in Nederland? Het gaat om mensenlevens! Wanneer worden ze wakker in Den Haag? En ook de zorgverzekeraars zijn lekker bezig. In de media wordt van alles beloofd, maar ondertussen klopt daar helemaal niks van. Er zou goede zorg gewaarborgd worden, maar hoe kan dat als het ziekenhuis failliet is en je arts ontslagen is? En aan de zorgverzekeraar had ik ook niks, ik moest maar contact opnemen met mijn arts over hoe nu verder…

Doodziek en zonder ziekenhuis

Momenteel ben ik echt heel erg ziek. Ik had de komende weken verschillende afspraken staan in het MC Slotervaart, waaronder een darmonderzoek. Dit kan niet meer doorgaan. Terwijl dit onderzoek met redelijke spoed uitgevoerd moet worden zodat ik verder kan met mijn behandelplan. Een behandelplan wat samen is opgesteld met mijn arts, hoe moet dit nu doorgaan als het niet eens zeker is hoe lang de polikliniek open blijft. In de media werd doodleuk gezegd door de minister van Volksgezondheid dat de zorg gegarandeerd is voor de huidige patiënten, maar hoe? Afspraken worden afgezegd en de patiënt mag zelf uitzoeken met de zorgverzekeraar of huisarts waar je elders terecht kan. Dat noem ik nou niet bepaald gegarandeerde zorg. Ik ben doodziek en ik heb nu geen ziekenhuis meer, geen behandelende arts meer. Het was een onzekere tijd vol stress afgelopen weken. Gelukkig heb ik mijn arts nog gezien in het MC Slotervaart. Zij heeft alles voor mij geregeld dat ik word overgenomen door het AMC. Iets wat zij niet hoefde te regelen, maar wat ze wel voor mij heeft gedaan. Omdat ik nu hard de zorg nodig heb.

Patiënt

Ik ben al ruim 5 jaar patiënt in het MC Slotervaart. In die tijd heb ik een band opgebouwd met mijn artsen en verpleegkundigen. Ik word als persoon gezien en niet als een nummertje. Iedereen is oprecht geïnteresseerd in je hoe het nu gaat, van arts tot baliemedewerkster. En nu is dat allemaal in één klap weg. We worden letterlijk uit elkaar gescheurd. Hier hebben wij niet voor gekozen, zowel de patiënten niet als de medewerkers van het ziekenhuis. Mijn vertrouwen in de gezondheidszorg heeft een gigantische deuk opgelopen door dit. Ik moet ergens anders opnieuw beginnen in een vreemd ziekenhuis. Maar blijft dat ziekenhuis dan wel bestaan? Of ga ik het riedeltje weer opnieuw mee maken? Tref ik het weer met zo’n geweldige arts? En laat ik de mdl-verpleegkundige niet vergeten. Ik kies er niet voor om ziek te zijn, maar dan is het wel fijn als je een goede band hebt met je arts en het team. Want mijn gezondheid ligt in hun handen.

Ik zit zonder woorden

Ik vind het gewoon echt schandalig dat dit mogelijk is in Nederland. Een land waarvan je denkt dat het goed is geregeld met de zorg. Maar dat blijkt gewoon niet zo te zijn. Te bizar voor woorden. Wanneer gaat de Tweede Kamer in Den Haag wakker worden? Wanneer gaat de gezondheidszorg veranderen zodat dit niet nog een keer kan gebeuren. Helaas is het voor het MC Slotervaart te laat en daardoor ook voor mij en alle andere patiënten en medewerkers…

 

Hoi, welkom op Crohn&ik. Ik ben Lisa en ik heb sinds 2013 de ziekte van Crohn. Schrijven is de laatste jaren een passie geworden en dat doe ik graag over alles wat ik mee maak en wat te maken heeft met chronisch ziek zijn. Regelmatig neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Liefs, Lisa

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

4 reacties

  1. Super heftig! Ik gun je echt een goede arts en team die je gaat helpen in het nieuwe ziekenhuis. Lijkt me echt onwijs k*t om mee te maken. Hoe kun je nu ineens een nieuwe arts vertrouwen. Je kent hem/haar niet en gaat even bepalen wat ze gaan doen. En daarbij kennen ze jou natuurlijk ook niet!

    1. Ja het is zeker heftig. Gisteren met redelijke spoed een afspraak gehad bij de nieuwe arts en gelukkig is er een klik met haar. Ze was ook helemaal op de hoogte van mijn situatie en dat gaf toch wel een vertrouwd gevoel. Er is goed naar mij geluisterd en we hebben samen het behandelplan uitgestippeld. Laten we hopen dat het zo positief door zet.

  2. Ik vind het heel triest nieuws en kon het bijna niet geloven toen ik dit nieuws las. Ik ken dit ziekenhuis goed, ik ben opgegroeid in die buurt en kwam er een tijd ook regelmatig als donor. Voor jou vind ik het heel, heel erg. Dit zou niet mogen gebeuren in Nederland en hopelijk gaat er snel iets veranderen. Gelukkig kon je opgevangen worden in het AMC. Ik hoop dat het je daar ook goed zal bevallen. Ik lees in je comment dat je een goed gevoel hebt bij je nieuwe arts,daar ben ik blij om.
    Deb onlangs geplaatst…Lancôme L’Absolu rouge drama matte lipstickMy Profile

    1. Ja zo bizar is het allemaal! En inderdaad ook heel triest nieuws, ook voor alle medewerkers. Ik hoop ook echt oprecht dat ze wakker zijn geworden in de tweede kamer zodat dit niet meer mogelijk is in de toekomst, want dit gun je niemand eigenlijk!
      Ja ik heb inderdaad een goed gevoel gekregen van het AMC gisteren, was ook een lieve arts die het goed serieus neemt gelukkig

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge