Ineens zit je zonder ziekenhuis…deel 2

Gisteren konden jullie deel 1 lezen van deze reeks. Vandaag vertelt Suus van Darmkracht&Health wat dit nieuws met haar doet. Ook zij heeft de ziekte van Crohn. Ze is geen patiënt in het MC Slotervaart, maar dit nieuws liet haar niet koud. Want dit kon net zo goed over haar ziekenhuis gaan waar zij onder behandeling is. Hieronder lees je haar verhaal.

ineens zit je zonder ziekenhuis deel 2

Ziekenhuis failliet?

Er was een tijd dat we voor elkaar zorgden! Dat we elkaar hielpen in nood. Dat we ons bekommerden om de ander. Ik ben diep geschokt door het bericht over het faillissement van MC Slotervaart.
“Het ziekenhuis kampte met financiële problemen en zorgverzekeraars hadden geen vertrouwen meer in een gezonde financiële toekomst”
Ik ben sprakeloos! Of eigenlijk ook niet…Gezonde financiële toekomst, pardon? En zo bewijst Nederland weer eens te meer een land te zijn die zich meer bekommert om de staatskas dan om de mensen. Ik vind het te schandalig voor woorden. Over de rug van soms doodzieke patiënten moet dus zoveel mogelijk verdiend worden, zo niet, trekken we de stekker er toch uit?! Een vrouw van 94 die dus gewoon letterlijk op straat gezet wordt, ga lekker naar huis en zie maar hoe je sterft…Zo komt het op mij over. De thuiszorg helpt u wel, zo niet, dan heeft u pech. Bedankt voor uw maandelijkse zorgpremie. Of Lisa, mijn doodzieke mede patiënt, die maar af moest wachten of haar behandelingen doorgaan?

Het land waar alles goed geregeld is

Ik weet al lang dat de wereld om geld en macht draait! Maar voorheen kon ik mijn hoofd nog in het zand steken. Als je er maar hard genoeg niet aan denkt, dan is het er niet. En toch ben ik oprecht verbouwereerd door dit nieuws! Nooit eerder was het zo dichtbij… Mijn hoofd loopt over van de vragen, maar antwoorden zullen er nooit komen. Waarom gaan we zo met elkaar om? Sinds wanneer zijn we prijskaartjes in plaats van mensen? Sinds wanneer zijn mensen zo hard en koud? Hoe kun je in hemelsnaam werken voor een zorgverzekering maatschappij? Hoe kun je zo wanhopig een baan willen waarbij je over de rug van zieke mensen gaat? En hoe is het mogelijk dat heel Nederland klaagt over kabinet Rutte maar massaal op hem blijft stemmen? Hoe dan? Waarom dan? Zijn we echt zo egocentrisch geworden dat we alleen nog maar willen dat het met onszelf goed gaat? Ik ken mensen die VVD stemden en inmiddels zelf doodzieke mensen in de omgeving hebben… Hoe kunnen mensen zo kortzichtig zijn om te denken dat hen nooit iets zal overkomen?

Patiënt zijn

Ik wil voor alle patiënten spreken maar blog in de ‘ik’ vorm. Ik heb er niet voor gekozen! Sterker nog, als klein meisje had ik mijn hele fantastische leven al uitgestippeld! Jong trouwen, ze leefde nog lang en gelukkig, leuk huis, veel beestjes maar vooral, mijn eigen bedrijf. Ik heb altijd gezegd dat ik eigen baas wil zijn. Ik heb altijd al wel buikklachten gehad maar de ziekte van Crohn kwam acht jaar geleden. Aantal operaties gehad en nu leef ik met een stoma. Als ik het echt zelf had mogen kiezen, dan had ik veel leukere en fijnere dingen gekozen. Nu leef je toch een beetje met het stempel ‘patiënt’ En in aller eerlijkheid is ziek zijn nog het minst erge! Deze gedrilde maatschappij is wat het erg maakt. Hoe we met elkaar omgaan en hoe we over elkaar denken, dat maakt het pas echt beroerd. Want wij als patiënt kosten veel, dragen weinig bij, profiteren, zijn lui, stellen ons aan, doen zelf te weinig om beter te worden en leunen maar wat achterover. Ik ben momenteel voor betaald werk afgekeurd, maar ik werk al ruim zes jaar vrijwillig! Die mogelijkheid heb ik en vind dan ook dat ik dat ‘moet’ doen. Zo draag ik een steentje bij zoveel ik kan. Ik vind werken leuk en doe wat binnen de mogelijkheid ligt. Maar ik merk dat je toch nog steeds vooral als patiënt wordt gezien, die vrijwillig maar wat doet en ondertussen nog steeds geld kost en niets binnen brengt… En wie er begonnen is weet ik niet, het is een kip-ei verhaal. Maar zo gaan mensen met elkaar om en of de regering zich nu aanpast aan ons gedrag of dat wij zo reageren door de druk vanuit de regering?

Het moet anders

Ik denk nog steeds dat het anders kan. Dat we weer een zorgzaam land kunnen worden, ik heb alleen even geen idee hoe. Mensen klagen veel, maar durven uiteindelijk niet in opstand te komen. Slaan de handen niet ineen. Blijven stemmen op de vernielers. Alle social media staan vol met verwensingen maar een protest is er niet…Ik denk dat we allemaal eerst eens heel goed naar onszelf moeten kijken. En niet alleen in het hier en nu, maar ook vooruitziend! En minder arrogant moeten zijn over ‘’mij overkomt niks’’ Want er kan zomaar een dag komen dat je ook patiënt wordt en aan onze kant komt te staan. Patiënt zijn overkomt je, dat kies je niet. Maar patiënten worden steeds harder en harder gestraft en waarom?? We leven al met alle ongemakken, pijntjes, oordelen, verdriet enzovoorts. Ik ken niet één patiënt die blij is met zijn ziekte, pijn, verdriet of ongemak, die het niet liever anders had gewild. Die niet veel liever ‘normaal’ zou zijn en mee kan doen in de maatschappij! Kunnen we niet wat aardiger met elkaar omgaan? Laten we de handen ineen slaan en beter voor elkaar zorgen. Ik ben ervan overtuigd dat liefde het nog steeds kan winnen van geld, laten we liever zijn!

Hoi, welkom op Crohn&ik. Ik ben Lisa en ik heb sinds 2013 de ziekte van Crohn. Schrijven is de laatste jaren een passie geworden en dat doe ik graag over alles wat ik mee maak en wat te maken heeft met chronisch ziek zijn. Regelmatig neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Liefs, Lisa

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

5 reacties

  1. Nu eigenlijk een vraagje.
    Hier in België is het zo dat je altijd een keuze hebt om naar een specialist in een kliniek te gaan. Is dat ook zo bij jullie. En twee als je behandelende geneesheer naar een andere kliniek gaat kan je dan als patiënt niet mee?

    Aum Shanthi
    shivatje onlangs geplaatst…BRONMy Profile

    1. In principe hebben wij in Nederland ook de keuze om zelf een specialist uit te zoeken, alleen je moet er wel rekening mee houden dat je zorgverzekeraar een contract heeft met dat ziekenhuis. Anders wordt de zorg niet vergoed voor je. En ja je kan mee “verhuizen” met je arts, alleen dat is mijn situatie helaas niet mogelijk omdat ik dringend zorg nodig heeft en mijn mdl-arts van het Slotervaart nog geen nieuwe werkplek heeft en ik daar niet op kan wachten omdat dat maanden kan duren helaas.

  2. Dan gaat het bij ons toch een beetje anders. Wij geen contract via een zorgverzekeraar. Dus wij kunnen gaan en staan.
    Nu als die arts geen praktijk meer heeft, heeft deze dan geen privé praktijk waar je terecht kan? En is het dan geen alternatief meegegeven?

    Vind dit gewoon erg als dit zo maar kan. Je hebt snel hulp nodig en daar sta je dan.

    Aum Shanthi

    1. Mijn arts heeft gelukkig kunnen regelen dat ik word overgenomen door een ander ziekenhuis, dat is nu allemaal geregeld en ben ik weer onder behandeling van een arts. Maar wel een nieuwe arts waar ik dus een band weer mee moet opbouwen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge