Mijn zus is chronisch ziek

Tessa en ik zijn al 25 jaar zussen. We hebben altijd een hechte band gehad, vroeger speelden we al vaak met elkaar. En nu doen wij nog steeds leuke dingen met elkaar. Maar zij stond ook voor mij klaar toen het zo slecht met mij ging. Hoe is het nou om een zus te hebben die chronisch ziek is? Vandaag vertelt Tessa hoe het voor haar is.

zus chronisch ziek

Mijn zus is chronisch ziek, hoe is dat?

Niet leuk natuurlijk. Ik vind het lastig om haar zo ziek te zien. Ik voel mij machteloos dan, want ik wou dat ik het bij haar kon wegnemen. En het geeft mij ook wel zorgen natuurlijk. We hebben allemaal meegemaakt hoe ziek ze vorig jaar was en dat wil ik niet nog een keer meemaken. Maar het is en blijft een onvoorspelbare ziekte en het kan elk moment weer opvlammen. Maar ondanks alle shit is onze band de laatste jaren wel veel hechter geworden. Dat is een mooie pluspunt.

Hoe ga ik daar mee om?

Ik probeer er natuurlijk voor haar te zijn. Vorig jaar probeerde ik dan ook regelmatig te helpen door langs te komen en Luna uit te laten voor haar of het avondeten klaar te maken of mee te gaan naar een ziekenhuisafspraak. En uiteraard voor de afleiding en samen Netflix te kijken. Ik probeer ook de nadruk op het positieve te leggen, hoe slecht het ook gaat. Dit is mijn drijfkracht, maar het helpt ook Lisa want het biedt haar afleiding. Maar dat betekent niet dat ik niet mijn gevoelens bij haar kan uiten, want we kunnen samen ook heel goed huilen en boos zijn op de ziekte van Crohn.

Wat heb ik er van geleerd?

Ik heb geleerd dat zij het bewijs is dat het leven onvoorspelbaar is en elk moment kan veranderen. Geniet, want de volgende dag kan het zomaar ellendig zijn. En ik heb geleerd dat ik niet altijd fysiek aanwezig hoef te zijn om haar te kunnen steunen. Dat dacht ik vroeger wel altijd, maar ik kan haar ook steunen door middel van een belletje.

Waar heb ik het meeste moeite mee?

Ik kan mij wel eens schuldig voelen dat ik gezond ben en daardoor wel mijn ding kan doen. Zonder dat ik hoef na te denken of keuzes moet maken omdat mijn lichaam wel gewoon mee werkt. Ik kan gewoon werken en afspreken met vriendinnen. Lisa moet keuzes maken en ze kan momenteel niet werken. Dit vind ik dan ook wel lastig, want ik gun haar ook gewoon een normaal leven. Zonder dat ze moet nadenken met afspraken plannen en dat ze rekening moet houden met van alles en nog wat.

Zou het heel anders zijn als Lisa gezond was?

Ja zeker. We zouden dan meer dingen kunnen ondernemen wat we graag doen. Zoals weekendjes weg of spontaan ergens naar toe gaan. Maar misschien was onze band dan wel anders geweest. Ook wel goed natuurlijk, maar waarschijnlijk minder hecht dan dat het nu is.

Tips voor andere broers en zussen

Blijf praten met elkaar, benoem waar je tegen aan loopt en wat je lastig vindt. Want ook al is je zus of broer ziek, je mag natuurlijk wel je gevoelens uiten. En probeer te denken in mogelijkheden. Lukt een avondje bioscoop niet? Breng dan bijvoorbeeld de bioscoop naar huis. Zo heb ik vorig bij Lisa thuis beneden matrassen neergelegd, lekkere snacks gehaald en een leuke film uitgekozen op Netflix. En koester de momenten dat jullie wel iets leuks kunnen doen, want je weet nooit wanneer het weer kan.

Hoe gaat jouw zus/broer er mee om dat jij chronisch ziek bent?

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

3 reacties

  1. Hoe ga je om met iemand die chronische pijnen heeft?
    Denk door te laten voelen dat je er bent op gelijk welk tijdstip. Dat je niets kan doen tegen de pijn, maar wel tegen het verwerken.
    Toch ook respect dat jezelf hard moet vechten en dat je er nog bent om iemand een steun te zijn.

    Aum Shanthi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge