Genieten van de kleine dingen #1

De laatste tijd zat ik te denken wat ik nog meer met mijn blog kan doen. Een vaste rubriek wat elke maand terugkomt leek mij een leuke uitdaging. En daarom presenteer ik vol trots de rubriek “Genieten van de kleine dingen”. Door het ziek zijn, besef ik mij steeds meer dat genieten van de kleine dingen best wel belangrijk is. Om hoop te houden, om door te gaan of gewoon even beseffen waar het geluk in zit.

Continue Reading

Even lekker “ordinair” klagen

Als er één ding is waar wij Nederlanders goed in zijn, is het klagen. Althans dat wordt er gezegd over ons. En ik moet toegeven soms is het toch echt wel even lekker om gewoon “ordinair” te klagen over van alles en nog wat. Het lucht zo lekker op. En als ik het heb uitgesproken, kan ik het loslaten en weer verder gaan. Dus hier gaan we dan!

Continue Reading

5x tips voor een goede band met je arts

Als je chronisch ziek ben, heb je ook regelmatig contact met je arts. Het is dan natuurlijk fijn als het contact en de band met diegene goed is. Daarbij heb ik het gelukkig getroffen nu met mijn mdl-arts. Dat is in het verleden wel eens anders geweest met andere artsen. Zo heb ik wel eens een dokter gehad waarbij ik niet gehoord voelde. Dat is een heel vervelend gevoel wat er voor zorgde dat ik geen vertrouwen meer had in haar. Ik deel graag mijn tips met jullie wat mij helpt om een goede band met mijn arts te hebben.

Continue Reading

Brief aan mijn toekomstige ik

brief

De laatste tijd denk ik steeds vaker na over de toekomst. Doordat het nu gewoon even niet lekker gaat, ben ik ook wat onzekerder geworden over de toekomst. Daardoor kwam ik op het idee om een brief aan mijn toekomstige ik te schrijven. Die wil ik dan weer terug lezen op de dag dat ik 30 word. Hier komt ie! 

Continue Reading

Hoe overleef ik…een coloscopie

Inmiddels ben ik de tel kwijt hoe vaak ik een coloscopie heb gehad, maar ik denk nu ongeveer zo’n vijftien keer. Dit onderzoek vergt de nodige voorbereidingen met een speciaal dieet en laxeren. En dan heb je het onderzoek zelf nog en wat gebeurt er daarna. Ik wil jullie graag vertellen hoe ik elke keer weer een coloscopie overleef

Continue Reading

15 dagen ziekenhuis opname

Inmiddels ben ik weer twee weken thuis, maar begin mei heb ik 15 dagen in het ziekenhuis gelegen met een gigantische opvlamming van de ziekte van Crohn. Zoals jullie al eerder konden lezen in dit bericht, ging het al een tijdje niet lekker. Eind april ging het dan ook met de dag achteruit en had ik weer dagelijks hulp nodig met Luna uitlaten en eten klaar maken.

Continue Reading

Echte post is cool editie 6

Ik deed mee aan echte post is cool editie 6 en ik laat je vandaag zien wat ik heb gekocht voor mijn lootje en wat ik heb ontvangen. Gisteren mochten we allemaal onze ontvangen pakket open maken en het was een waar feestje, ook op social media. Het was de eerste keer dat ik mee deed aan dit, maar zeker voor herhaling vatbaar.

Continue Reading

Dubbel gevoel bij slecht nieuws

Afgelopen vrijdag kreeg ik de uitslag van het darmonderzoek. De hele week heb ik in spanning gezeten en was ik niet altijd even gezellig. Pfff….wat kan spanningen toch een invloed hebben op alles. Ik kreeg de uitslag telefonisch, omdat ik het dan sneller zou horen dan als ik op de poli zou moeten komen. En wat kan ik verwachten van de uitslag, zou het slecht nieuws zijn?

Continue Reading

Het gaat gewoon even niet…

Het is al even stil hier op de site en er zijn al even geen weekoverzichten geplaatst. Allereerst mijn excuses daarvoor. Maar zoals de titel van deze blog het al verklapt, het gaat gewoon even niet. Ik ben zo moe de laatste tijd. Er spelen ook wel weer een aantal dingen hier in het leven. Begin deze maand hebben we afscheid moeten nemen van Rob’s oma. Voor haar is het goed, zij hoeft niet meer te lijden, maar het heeft wel een impact op mij gehad zowel emotioneel als lichamelijk. Gelukkig hebben we mooie herinneringen aan haar die we koesteren.

Continue Reading

Second opinion

Gisteren was het dan zo ver, ik had mijn eerste gesprek voor een second opinion in het AMC. Wat was ik nerveus. Na een slechte nacht en vele toiletbezoeken, was het tijd om de auto in te gaan. Mijn moeder ging mee, wat ik echt heel fijn vond. Ik moest er al vroeg zijn en gelukkig viel het verkeer mee en waren we binnen een half uur bij het ziekenhuis. Een onbekend ziekenhuis voor mij, waar ik alles nog moet vinden. Waar zijn de toiletten, waar is de inschrijfbalie en waar is de poli. Gelukkig hadden we de tijd om alles rustig uit te zoeken.

Continue Reading