Ziekte van Crohn

Abces, bezoekjes aan de SEH en uiteindelijk een operatie

Het is even geleden dat ik een nieuw artikel heb geplaatst. Het ging eigenlijk heel erg goed en daardoor had ik het gevoel dat ik niet heel veel had te delen. De inspiratie ontbrak een beetje. Maar de afgelopen weken waren weer even een medische rollercoaster door een abces naast mijn stoma. Met als gevolg paar keer een bezoekje aan de spoedeisende hulp en uiteindelijk zelfs een operatie. In dit artikel neem ik je mee in de afgelopen weken en hoe het nu gaat.

abces ziekte van crohn

Een abces naast mijn stoma

Laat ik bij het begin beginnen. Zo’n drie weken geleden zag ik tijdens het verzorgen van mijn stoma dat er wat pus uit mijn fistel kwam. Wetende dat dit niet hoort, heb ik contact opgenomen met de IBD verpleegkundige. De dag er na zou ik haar sowieso zien, maar dan was ze in ieder geval op de hoogte. De dag er na kon ik ook meteen even naar de chirurg om het te laten beoordelen. Conclusie van toen: er hoeft voorlopig niks aan gedaan te worden want de pus kwam er uit en dat was goed.

Spoedeisende hulp

Paar dagen later zat ik na overleg met de chirurg op de spoedeisende hulp. Er kwam geen pus meer uit de fistel, maar de pijn en roodheid nam wel toe. Een teken om er toch wel naar te laten kijken. De dienstdoende chirurg heeft toen uiteindelijk het abces gespoeld (AU!!!) maar er kwam inderdaad geen pus meer uit. En dat was goed. Ik mocht naar huis. Wel met een antibioticum kuur voor de zekerheid.

Controle chirurg

Aan het eind van de kuur had ik weer een controle bij de chirurg, dit keer wel telefonisch. We konden snel de conclusie trekken dat de kuur niet heeft geholpen. Er kwam weer pus uit het abces en de klachten namen toe. Vooral qua pijn. Ik mocht mij weer melden op de spoedeisende hulp en dit keer kon ik er wel vanuit gaan dat ik werd opgenomen. Dus met mijn rugzak vol met spullen voor een nachtje ziekenhuis melde ik mij op de eerste hulp en kreeg ik eigenlijk vrij snel te horen wat het plan ging worden.

Operatie aan het abces

Het abces moest opengesneden worden tijdens een operatie, dat was de conclusie. Zeker omdat ik ook nog op een wachtlijst sta voor een andere operatie, maar wel in hetzelfde gebied. Maar dan moet echt eerst het abces weg. Ik kwam op de spoedlijst voor de OK om zo snel mogelijk geopereerd te worden aan het abces. Gelukkig is dat allemaal vrij snel en goed gegaan. Ik werd wakker met een drain in het abces die er langdurig in moet blijven en na wat instructies mocht ik lekker naar huis.

Complicaties

Ik moest thuis elke dag even spoelen via de drain zodat de troep er nog beter uit kon komen. Ik ben vrijdag geopereerd en zaterdagavond met spoelen zag ik ineens zo’n 2 centimeter onder de drain een gaatje van een halve centimeter ontstaan…ik kon zo de holte van het abces in kijken… Ik kan veel hebben al zeg ik het zelf, maar hier ben ik erg van geschrokken. Huilend heb ik het nummer gebeld wat op de ontslagbrief stond om te vragen of dit normaal is of dat ik mij zorgen moest maken. Na overleg met een arts bleek dat dit gelukkig geen kwaad kon, omdat de holte van het abces onder mijn huid behoorlijk groot is. Het zocht de weg met de minste weerstand.

Zondagavond tijdens het spoelen zag ik dat één van de hechtingen om de drain op zijn plek te houden los zat. En maandagochtend was de tweede hechting ook losgescheurd van mijn huid. De drain zat niet meer vast. Dus weer het ziekenhuis gebeld en ik mocht die middag langskomen op de poli. Terwijl de chirurg alles aan bekijken was en na te denken over een oplossing, viel de drain er helemaal uit. Na overleg met mijn eigen chirurg werd er besloten om de drain niet terug te plaatsen. Maar wel dat ik twee keer per dag met een spuit in de open wond moet gaan spoelen.

Dat was de welbekende druppel

Ik barstte in huilen uit toen ik dat hoorde. Ik trok het even niet meer. Ik zei tegen de chirurg dat hij wel veel van mij vraagt op dit moment. Natuurlijk wil ik dat het beter word en heb ik daar alles voor over. Maar twee keer op een dag spoelen in een open wond, het is gewoon mijzelf pijn doen. En ik weet dat er thuiszorg voor is, maar dat voelde voor mij ook niet goed. Gelukkig erkende de chirurg inderdaad dat hij veel van mij vroeg en dat hij het goed kan voorstellen hoe ik mij nu voel. Met goede afspraken besloten om toch zelf te gaan spoelen. Op naar huis met een zak vol spuiten en een recept voor goede pijnstilling.

Hoe nu verder?

Ik ben nu een week verder en het spoelen gaat gelukkig wel oké. Er staan komende weken nog aardig wat afspraken in het ziekenhuis om alles goed in de gaten te houden. En ik heb een datum voor de grote operatie. Dat is 24 juni. Er wordt dan in ieder geval wat gedaan aan mijn stomabreuk, wordt de fistel verwijderd, een stukje dunne darm gaat ook er uit en er wordt een nieuwe stoma aangelegd. Hopelijk is het abces dan weg en kan alles gewoon doorgaan. Wordt vervolgd

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *