Eerste blog

Hoi! Welkom allemaal. Vandaag is het dan zo ver…mijn allereerste blog. Beetje spannend, dat moet ik eerlijk bekennen maar ik heb er zin in. Ik zal bij het begin beginnen.

Vanaf het jaar 2012 kreeg ik veel darmklachten. Dat jaar had ik een zware operatie gehad en ik verweet de darmklachten aan een ziekenhuisbacterie die ik misschien had opgelopen. Ik vond het nog geen reden om naar de huisarts te gaan. Na een jaar sukkelen vonden mijn ouders het tijd dat ik toch even naar de huisarts ging voor een controle, want dit kon zo niet meer langer. Ik woonde toen nog bij mijn ouders dus kon weinig verbloemen. Dus had ik een afspraak gemaakt bij de huisarts. Zij schrok er ook wel een beetje van en ze vond dat ik maar even moest bloed laten prikken. Werkelijk, echt alles werd onderzocht. De volgende dag kon ik bellen voor de uitslag, maar voordat ik die kans kreeg belde de huisarts zelf al…oops foute boel! Alle alarmbellen gingen rinkelen en mijn huisarts dacht aan Inflammatory bowel disease (IBD), in het Nederlands ook wel met inflammatoire darmziekten. Ik had werkelijk geen idee wat dat inhield, maar het bleek een benaming voor een groep chronische ontstekingen van het maag-darmkanaal. Ik moest binnen 2 weken een afspraak regelen in het ziekenhuis op maag-darm-leverziekten poli (MDL-poli). Zo gezegd, zo gedaan. Binnen 2 weken kon ik terecht in het Slotervaart ziekenhuis in Amsterdam. Na de intake werd er een afspraak gemaakt voor een coloscopie. Met een coloscopie kan de MDL-arts de binnenkant van mijn endeldarm, dikke darm en het laatste deel van mijn dunne darm bekijken.

Die uitslag kreeg ik ook redelijk snel en binnen 4 weken na de afspraak bij de huisarts kreeg ik de diagnose ziekte van Crohn. Mijn wereld stond even stil, maar life goes on! Ik ging vol met goede moed van start met de eerste medicatie en had ik de hoop dat die meteen ging werken. Ik had toen echt chronisch optimisme. Helaas weet ik nu wel beter en na vele medicijnen verder, ik weet eerlijk gezegd niet eens meer hoeveel, is de ziekte van Crohn nog steeds actief. Ik heb zoveel pillen gehad, verschillende prednison stootkuren, opname in het ziekenhuis omdat ik niet meer kon eten, drinkvoeding gekregen om de voedingsstoffen binnen te krijgen, tig darmonderzoeken, mijzelf injecteren, nare bijwerkingen van alle medicijnen en nu moet ik mij elke 6 weken op de dagopname melden voor een infliximab infuus.

Vanaf het najaar vorig jaar zijn mijn ontstekingswaarde weer langzaam aan het omhoog klimmen, zowel in mijn bloed als ontlasting. Uiteindelijk is er toen weer een coloscopie gedaan. Daar zagen ze wat pus zitten in het begin van mijn endeldarm. Helaas zagen ze niet waar het vandaan kwam en kreeg ik een vervolgonderzoek bij een chirurg. Ik heb toen een endo-echoscopie gekregen, geen fijn onderzoek en dat is nog zachtjes uitgedrukt. Uitslag daarvan was dat ik een abces had bij mijn sluitspier. Alle alarmbellen gingen wederom weer af. Daarover lees je meer in mijn volgende blog.

Zo dat was het dan, mijn eerste blog. Ik heb het geprobeerd zo kort mogelijk te beschrijven wat er in die 4 jaar tijd is gebeurd. In de volgende blogs zal ik het een en ander verder uitleggen. Hebben jullie vragen, stel die gerust en ik beantwoord ze met al mijn liefde!

Tot de volgende blog!

Hoi, welkom op Crohn&ik. Ik ben Lisa en ik heb sinds 2013 de ziekte van Crohn. Schrijven is de laatste jaren een passie geworden en dat doe ik graag over alles wat ik mee maak en wat te maken heeft met chronisch ziek zijn. Regelmatig neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Liefs, Lisa

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

3 reacties

  1. Lieve Lisa,

    Wat een optimistische manier van copen met je ziekte. Ik kan alleen zeggen: Ik heb er bewondering voor!

    Ik zal je blog in de gaten houden. Je zal ongetwijfeld mensen motiveren, inspireren en inzicht geven in moeilijke tijden waarin velen niemand hebben of niemand durven ‘lastigvallen’.

    Daarnaast hoop ik oprecht dat je er veel voldoening uit zal halen en dat je beetje bij beetje alles weer uit je leven kan halen. Ik gun het je van harte. Je bent een lief mens.

    Sterkte en ik lees je snel;)

  2. Als je zo’n persoonlijk verhaal leest besef je pas hoeveel impact dit op een leven moet hebben, zelfs als je het van dichtbij meemaakt.
    Ben benieuwd wat je de volgende keer schrijft. succes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge