Ik denk dat jij…

Laatst vroeg ik aan mijn volgers op Instagram hoe zij mij zien met de vraag “Ik denk dat jij…”. Ik was heel erg benieuwd hoe ik online over kom. Is dat een beetje hetzelfde als hoe ik echt ben. Of is mijn social media persoon toch net wat perfecter dan de werkelijkheid?

Ik denk dat jij

Vele reacties

Ik kreeg echt heel veel reacties, dat had ik niet verwacht. De vraag “Ik denk dat jij…” werd volop ingevuld. Het was echt heel erg leuk om ze allemaal te lezen. Vele reacties waren ook hetzelfde. Mijn volgers vinden mij een lieve en leuke meid die begripvol is en klaar staat om mensen te helpen. Zorgzaam werd ook erg veel genoemd en dat ik door het zorgzaam willen zijn mijzelf wel eens vergeet (true!). En dat ik ook open ben en ondanks alle shit positief blijf. Deze laatste twee vond ik erg bijzonder omdat ik zelf dit niet altijd zo ervaar.

Open persoon zijn

Dit probeer ik eigenlijk pas het laatste jaar te doen. Ik was altijd heel erg gewend om bij anderen standaard mijn masker op te zetten, ongeacht hoe ik mij voelde. Als ik een hele slechte dag had, merkte niemand dat. Als ik ziek was, zag niemand dat. Als ik een slapeloze nacht had, zag niemand dat ik moe was. Ik was Lisa met standaard een glimlach op mijn gezicht en die beweerde dat het altijd goed ging.

Ik hield dat niet meer vol. Het vrat energie van mij, altijd maar dat masker op en niet mijzelf kunnen zijn. En ondanks dat ik nu probeer altijd open en eerlijk te zijn, is het soms echt nog wel verleidelijk om een masker op te zetten. Ik voel mij nou eenmaal erg kwetsbaar als ik zeg dat het niet goed met mij gaat. Maar het is goed om open te zijn over hoe ik mij voel, wat mij dwars zit op dat moment, want dan weten anderen ook hoe het gaat met mij. Ik ben dus druk bezig om deze, best wel nare, oude patroon te doorbreken. En ik ben daarom ook erg blij dat mijn volgers mij dus open vinden en eerlijk.

Positief blijven

Ik zal het maar meteen bekennen, ik kan onwijs pessimistisch zijn. Het is zelfs zo erg de laatste tijd dat als ik iets positiefs ervaar ik meteen iets negatiefs er aan koppel. Simpel voorbeeld: Ik keek laatst naar een mooie zonsondergang, maar het was koud waardoor ik er niet meer van kon genieten. Of ik had laatst een Griekse BBQ georganiseerd, zelf vlees gemarineerd, pita’s gemaakt en de eettafel leuk aangekleed, maar ik was moe van alle voorbereidingen.

Altijd maar die maar. Alsof ik niet van mijzelf mag genieten. Weer een nare gewoonte die ik wil doorbreken. Met de therapie afgelopen maanden probeer ik hier keihard aan te werken. Alleen het positieve te ervaren en het negatieve weg te laten. Dus gewoon te zeggen van jeetje wat een mooie zonsondergang of wat was die Griekse BBQ geslaagd. Gewoon punt, geen gemaar meer. En de rubriek “Genieten van de kleine dingen” helpt mij zeker hierbij. Als ik iets leuks heb meegemaakt of waar ik genoten van heb, schrijf ik dat meteen op. En elke maand kan ik dus terug kijken op een heel lijstje met blijheidmomentjes. Dit helpt mij heel erg.

Schrijf jij wel eens je geluksmomentjes op?

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge