Mijn laatste infuus op de dagopname

Afgelopen woensdag heb ik mijn laatste infuus gekregen op de dagopname. Na ruim 3,5 jaar daar elke zes weken over de vloer te komen, was het nu tijd om afscheid te nemen van de verpleging daar. En dat was nog best wel lastig, ik heb toch wel een band met hun opgebouwd. Ze stonden altijd voor mij klaar en daar wou ik ze voor bedanken.

Ode aan de verpleegkundigen van de dagopname

De reden is nooit leuk als je een behandeling krijgt op de dagopname, maar het voelde voor mij nooit als een straf om daar naar toe te gaan. Ik werd er altijd zo lief opgevangen. De eerste keren vond ik het doodeng, ik wist totaal niet wat ik kon verwachten. Maar de verpleegkundige die mij die dag onder haar hoede nam, stelde mij gerust. Ze nam de tijd om alles rustig uit te leggen en waar ik moest opletten als ik ergens last van kreeg. Maar ook alle andere keren werd ik elke keer lief opgevangen. Ik kon altijd mijn verhaal kwijt, ze boden een luisterend oor aan. En ze namen ook de tijd om naar mij te luisteren, ondanks dat het soms wel druk was met andere patiënten.

Op een gegeven moment leer je elkaar beter kennen en bouw je een band met alle verpleegkundigen op. Het begint zelfs al bij het telefoontje een dag van te voren om mij aan te melden. Ik hoef alleen maar mijn voornaam te zeggen en ze weten al wie ik ben. Het persoonlijke maakt het gewoon af. Je bent geen nummertje voor ze. Als ik dan op de dagopname kom, is er altijd wel oprechte belangstelling voor hoe het nu met mij gaat. En dat maakt het ziek zijn toch iets dragelijker.

En dan is het nu tijd voor afscheid

Na 3,5 jaar is het dan tijd voor mijn laatste behandeling op de dagopname. Niet omdat het zo goed met mij gaat, maar puur omdat het nieuwe medicijn Stelara via een injectie gegeven wordt. Ruim 35 keer heb ik een infuus gekregen of de dagopname. Ze hebben mij goed meegemaakt toen in het begin de Infliximab aansloeg. Maar ze hebben mij ook verschillende keren heel ziek meegemaakt. Ik heb daar gelachen, maar ik heb daar ook gehuild. Ze hebben mij op het sterkst gezien, maar ook toen ik heel kwetsbaar was. Ze hebben meteen gehandeld als ik tijdens een behandeling ziek werd van de bijwerkingen en deden er dan alles aan om het zo comfortabel mogelijk te maken voor mij.

En juist nu, nu ik zo ziek ben, moet ik afscheid van ze nemen. Zeg ik gedag tegen een vertrouwd iets. Juist nu, nu het nog zo onzeker is of Stelara haar werk gaat doen. Zeg ik gedag tegen mensen waar ik mijn verhaal altijd bij kwijt kon. Juist nu, nu ik best een beetje bang ben voor de toekomst. Zeg ik gedag tegen mensen waarop ik kon terug vallen en advies aan kon vragen.

Bedankt lieve verpleegkundigen van de dagopname, bedankt voor de goede zorgen en voor jullie tijd. Ik moet misschien een beetje afkicken van onze 6 wekelijkse date en zal ik vast nog wel eens even langs lopen. Maar het is nu echt tijd om afscheid te nemen van elkaar. Bedankt voor alles wat jullie voor mij hebben betekend de afgelopen 3,5 jaar. Ga vooral zo door met jullie goede zorgen, want jullie zijn stuk voor stuk toppers!

 

Hoi, welkom op Crohn&ik. Ik ben Lisa en ik heb sinds 2013 de ziekte van Crohn. Schrijven is de laatste jaren een passie geworden en dat doe ik graag over alles wat ik mee maak en wat te maken heeft met chronisch ziek zijn. Regelmatig neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Liefs, Lisa

artikelen die jij misschien ook leuk vindt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge